Η ελαφριά καρεκλα της γωνίας

Τα κατσαρά μαύρα μαλλιά της κατεβαί­νουν με τέλειο κυματισμό και τονίζουν το σταρένιο της δέρμα, ίδιο με τη χλομάδα των γυναικών της Νότιας Μεσογείου, σε μέρη που δεν τα βλέπει ποτέ ο ήλιος. Τα τοξωτά φρύδια κι οι μακριές βλεφαρίδες της, μια νυ­χτερίδα. Τα μάτια της, δυο μαύρα επιπλα . Η ελαφριά καρεκλα της γωνίας της παραβιάζει το νόμο της συμ­μετρίας των διακοσμητικών προτύπων και προσθέτει στο σοβαρό της προφίλ μια πινελιά, μια υποψία για κάτι που μένει ανομολόγητο. Άλλες γυναίκες κοντά στα σαράντα παίρνουν την κάτω βόλτα κι άλλες… μουρμουρίζει ενώ πλησιάζει, το ακριβό της άρωμα αναμειγμένο με τη μυρωδιά απ’ το σώμα της τον μεθάει, θα ‘θελε να το μαζέψει στην παλάμη του όπως αιωρείται και τον περιβάλλει με τη γοητεία της. Εκείνη ψάχνει, μα δεν έχει βρει ακόμα τις κατάλληλες λέξεις να τον υποδεχθεί. Η ευγένεια και η συμβατική οικειότητα της φωνής της δεν μπορούν να κρύψουν τη σπιτική της θέρμη.

Please follow and like us:

2 Comments to "Η ελαφριά καρεκλα της γωνίας"

  1. Κλέλια's Gravatar Κλέλια
    04/02/2014 - 6:41 am | Permalink

    Ολες οι καρέκλες έπεπε να φτιάχνονται έτσι : http://www.syntheseis.com

Comments are closed.